بیماران COPD که بای‌پس قلب می‌شوند، در ۳۰ روز اول پس از عمل دقیقا به همان اندازه افراد سالم در امان هستند (خطر مرگ و عارضه جدی یکسان). اما در بلندمدت (۵-۱۰ سال بعد) خطر مرگ ≈۵۰٪ و خطر سکته/حمله قلبی/عمل مجدد ≈۳۰٪ بیشتر است ـ حتی در کسانی که هرگز سیگار نکشیده‌اند.

پس از ترخیص از بیمارستان به دلیل نارسایی قلبی، بیماران با خطر بالایی از مرگ یا بستری مجدد در ۳۰ روز آینده روبرو هستند. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که شاخص LENT، با استفاده از سه عامل ساده، بهترین ابزار برای پیش‌بینی این خطر است و می‌تواند به پزشکان کمک کند تا برنامه‌ریزی مراقبتی بهتری داشته باشند.

چاقی (هم عمومی و هم شکمی) با کنترل نشدن فشار خون بالا ارتباط مستقیم دارد. افراد چاق بیشتر در معرض فشار خون کنترل نشده هستند، که این مسئله ریسک بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد، اما با تغییرات ساده در سبک زندگی می‌توان این مشکل را مدیریت کرد.

در یک مورد عفونت شدید دریچه قلب پس از استفاده از روش ViV رخ داده است؛ با وجود مزایای این روش کم‌تهاجمی، احتمال بروز اندوکاردیت عفونی و آبسه اطراف دریچه وجود دارد و تشخیص زودهنگام و مداخله سریع جراحی یا درمان آنتی‌بیوتیکی برای بهبود موارد مشابه حیاتی است.

بیماران سیاهپوست و سفیدپوست بسته به گروه دارویی، شانس متفاوتی برای رخداد حمله قلبی و عوارض دارند؛ این یافته‌ها می‌تواند درمان فردی و هوشمند را ممکن سازد.

اتساع عروق کرونری به معنی بزرگ شدن غیرطبیعی رگ‌های قلب است که می‌تواند باعث اختلال در جریان خون و افزایش خطر حملات قلبی شود. این وضعیت ممکن است ناشی از التهاب، آسیب یا بیماری‌های دیگر باشد. کنترل عوامل خطر و درمان مناسب برای کاهش عوارض حیاتی است.

اگر تری‌گلسیرید خون شما زیاد و کلسترول HDL پایین باشد،AIP بالاتر است و احتمال گرفتگی عروق افزایش می‌یابد. با ترک سیگار، کاهش مصرف قند و چربی‌های حیوانی، افزایش فعالیت بدنی و خوردن غذاهای حاوی امگا-۳، می‌توان سطح AIP را پایین آورد و سلامت قلب را بهبود بخشید. این شاخص یک معیار ساده ولی قدرتمند برای پیشگیری از حملات قلبی و سکته مغزی محسوب می‌شود.

پژوهشگران در یک مورد بالینی نادر، تشکیل و ماندگاری کلاهک یخی رنگی بر روی بادکنک کرایوبالون را گزارش کردند که پس از آزاد شدن بادکنک ممکن است وارد جریان خون شود. این پدیده گرچه نادر است، اثری منفی روی بیمار نداشت و نیاز به شناخت بیشتر برای جلوگیری از عوارض احتمالی دارد. مطالعه نشان می‌دهد که با تنظیمات دقیق دستگاه، این عارضه به حداقل می‌رسد و درمان با ایمنی بالایی قابل انجام است.

یافته‌ها حاکی از عدم ارتباط معنادار RVDD با افزایش مدت بستری در بیمارستان، ICU، زمان لوله‌گذاری تنفسی یا عوارض پس از عمل مانند آریتمی و نارسایی کلیه است، هرچند عوارض در گروه RVDD کمی بیشتر بود (۹۰% مقابل ۸۵%). این اختلال ممکن است عوارض را اندکی افزایش دهد، اما پیش‌بینی‌کننده قوی نیست؛ بررسی اکوکاردیوگرافی پیش از عمل برای کنترل بهتر ریسک توصیه می‌شود و نیاز به مطالعات بزرگ‌تر وجود دارد.

تورم گردن و تنگی نفس در بیمارهای ویروسی ممکن است ناشی از بیماری‌های کمتر شناخته‌شده‌ای مثل تجمع مایع اطراف قلب (افیوژن پریکاردی) باشد که با بیماری‌های رایج‌تر مثل لخته خون ورید گردن اشتباه گرفته می‌شود. درمان نادرست می‌تواند بسیار خطرناک باشد. پزشکان باید قبل از شروع درمان رقیق‌کننده خون، با استفاده از روش‌های دقیق تشخیصی مانند تصویربرداری‌های قلبی و ریه، تشخیص را تایید کنند تا از عوارض جدی جلوگیری شود.