مهارکننده‌های میوزین؛ درمان جدید و موثرتر برای کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی
https://cvrc.tums.ac.ir//رخدادهای-علمی/مهارکننده‌های-میوزین؛-درمان-جدید-و-موثرتر-برای-کاردیومیوپاتی-هیپرتروفیک-انسدادی
بیماری کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی (oHCM) یک بیماری ژنتیکی نسبتا شایع قلب است. در این بیماری، دیواره عضله قلب (به‌ویژه بطن چپ) بیش از حد ضخیم می‌شود و مسیر خروج خون از قلب را تنگ می‌کند. بیماران معمولا هنگام فعالیت دچار تنگی نفس، درد قفسه سینه، خستگی شدید یا حتی غش می‌شوند. درمان‌های سنتی (بتابلوکرها) برای دهه‌ها، پزشکان از بتابلوکرها (مانند متوپرولول) به‌عنوان درمان اصلی استفاده می‌کردند. این داروها با کاهش ضربان قلب و قدرت انقباض، علائم را تا حدی کنترل می‌کنند. با
ماواکامتن در کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک غیرانسدادی: چرا نتایج ODYSSEY-HCM مثبت نبود؟
https://cvrc.tums.ac.ir//news/ماواکامتن-در-کاردیومیوپاتی-هیپرتروفیک-غیرانسدادی:-چرا-نتایج-ODYSSEY–HCM-مثبت-نبود؟
مطالعه بزرگ ODYSSEY-HCM نشان داد که ماواکامتن، دارویی که در کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک انسدادی به‌کار می‌رود، در بیماران مبتلا به نوع غیرانسدادی این بیماری نتوانست برتری معناداری نسبت به دارونما در دو پیامد اصلی یعنی توان ورزشی و کیفیت زندگی ایجاد کند. با این حال، این دارو از نظر زیستی بی‌اثر نبود و اثرات فارماکودینامیک آن در کاهش برخی نشانگرهای استرس و آسیب میوکارد و نیز در بعضی شاخص‌های اکوکاردیوگرافیک دیده شد. کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک یا HCM یک بیماری ارثی عضله قلب است که در آن ضخامت دیواره بطن
