با پیشرفت درمان سرطان، تعداد بازماندگان روزبه‌روز بیشتر می‌شود. اما بیماری‌های قلبی یکی از مهم‌ترین دلایل مرگ و ناتوانی در این افراد است. هم عوامل خطر معمول (فشار خون، دیابت، سیگار) و هم عوارض درمان‌های سرطان روی قلب اثر می‌گذارند.

پژوهشگران ۳۴ مطالعه و ۲۷ مدل مختلف را بررسی کردند. نتیجه کلی این بود:

• حدود ۳۶ درصد ارزیابی‌ها به سطح قابل‌قبول رسیدند (توانایی تشخیص بهتر از ۰٫۷۰).
• مدل‌های عمومی جمعیت برای حوادث عروقی (سکته قلبی، سکته مغزی) بهتر عمل کردند. مدل‌هایی مثل SCORE، فرامینگهام مبتنی بر چربی و QRISK3 در این زمینه نسبتا خوب بودند.
• برای نارسایی قلبی ناشی از درمان سرطان، مدل‌های عمومی مثل ARIC-HF و PCP-HF عملکرد متوسط تا خوبی داشتند.
• مدل‌های مخصوص سرطان مثل HFA-ICOS و نمره Ezaz ویژگی (specificity) بالایی دارند. یعنی اگر کسی را پرخطر نشان دهند، احتمال درستی آن بالاست و برای تایید خطر مفیدند. اما حساسیت پایینی دارند و برخی افراد در معرض خطر را از دست می‌دهند.

──────────

تفاوت مهم بین انواع سرطان

در بازماندگان سرطان پستان مدل‌ها پایدارتر و قابل‌اعتمادتر بودند. در سرطان‌های خونی عملکرد ضعیف‌تر بود. دلیلش این است که درمان‌های سرطان پستان نسبتا یکنواخت‌تر ثبت می‌شوند، اما در سرطان‌های خونی رژیم‌های درمانی متنوع‌تر و التهاب و عفونت بیشتر است.

──────────

پیام

• اگر هدف «رد کردن خطر» است، مدل‌های با حساسیت بالاتر بهترند. اگر هدف «تایید خطر بالا» است، مدل‌هایی مثل HFA-ICOS و Ezaz مناسب‌ترند. بهتر است مدل را با شرح حال درمان‌های دریافتی، آزمایش‌های خونی و اکوکاردیوگرافی ترکیب کرد.
• نویسندگان تاکید می‌کنند مدل‌های فعلی هنوز درمان‌های خاص سرطان (مثل دوز تجمعی آنتراسایکلین یا پرتودرمانی قلب) را به‌خوبی در نظر نمی‌گیرند. نیاز به مدل‌های جدید، معتبر و متناسب با هر نوع سرطان وجود دارد.