نارسایی قلبی اغلب با کم‌خونی همراه است که باعث خستگی، بستری بیشتر و حتی مرگ زودرس می‌شود. داروهای مهارکننده SGLT2 (مانند امپاگلیفلوزین و داپاگلیفلوزین) که قبلا برای دیابت شناخته می‌شدند، حالا ستون اصلی درمان نارسایی قلبی هستند و فواید قلبی-عروقی و کلیوی دارند.

این متاآنالیز بر اساس ۱۷ کارآزمایی تصادفی کنترل‌شده (RCT) با ۱۶,۷۸۴ بیمار (میانگین سن ۶۹ سال، ۶۶٪ مرد) انجام شد. نتایج کلیدی:

• هموگلوبین ۰.۶۸ گرم در دسی‌لیتر افزایش یافت (۹۵٪ CI: ۰.۵۳-۰.۸۳، p<۰.۰۰۰۱).
• هماتوکریت ۲.۱۵٪ افزایش یافت (۹۵٪ CI: ۱.۷۳-۲.۵۷، p<۰.۰۰۰۱).

این افزایش در انواع داروها (امپاگلیفلوزین، داپاگلیفلوزین و غیره)، مدت پیگیری (کمتر یا بیش از ۶ ماه) و گروه کنترل (پلاسبو یا داروی دیگر) یکسان بود. بیماران با هماتوکریت پایه پایین‌تر، بهبود بیشتری نشان دادند. مکانیسم‌ها شامل کاهش حجم پلاسما، افزایش اریتروپویتین و بهبود متابولیسم آهن است، اما نیاز به تحقیقات بیشتر برای بیماران کم‌خون یا کلیوی دارد.