چربی اپی‌کاردیال قلب چیست و چرا باید نگرانش باشیم؟

چربی اپی‌کاردیال (EAT) لایه‌ای از چربی است که مستقیما روی عضله قلب قرار دارد. برخلاف چربی شکمی معمولی، این چربی فعال است و مواد التهابی، اکسیدکننده و فیبروزساز ترشح می‌کند.

وقتی حجم این چربی زیاد شود:

• باعث سفت شدن و التهاب بافت قلب می‌شود.
• عملکرد پر شدن قلب (دیاستول) را مختل می‌کند.
• خطر بستری شدن و مرگ در نارسایی قلبی را افزایش می‌دهد.

خوشبختانه این چربی قابل کاهش است و مطالعات قبلی نشان داده بودند که برخی داروها مثل داپاگلیفلوزین می‌توانند آن را کوچک کنند.

مطالعه DAPA-EAT دقیقا چه کرد؟

• ۲۲۹ نفر بزرگسال با نارسایی قلبی مرحله B (یعنی تغییرات ساختاری قلب دارند ولی هنوز علامت خاصی ندارند)
• مدت مطالعه: ۲۴ هفته
• دو گروه: داپاگلیفلوزین + درمان استاندارد در مقابل درمان استاندارد alone
• ارزیابی با سی‌تی اسکن قلب و اکوکاردیوگرافی به صورت کاملا کور (ارزیاب‌ها نمی‌دانستند بیمار کدام دارو را گرفته)

یافته‌های مهم و کاربردی

• کاهش معنادار حجم چربی اپی‌کاردیال (هدف اصلی مطالعه)
• کاهش فیبروز میوکارد (کمتر شدن سفتی بافت قلب)
• کاهش توده بطن چپ
• بهبود نسبی شاخص‌های دیاستولی (پر شدن بهتر قلب)

• این فواید بدون تغییر معنادار در NT-proBNP یا نشانگر التهابی hs-CRP دیده شد.
• بیماران عمدتا مسن، با سابقه بیماری عروق کرونر و مشکلات متابولیک متعدد بودند (دقیقا همان گروه پرخطر واقعی).

پیام‌های عملی

۱. داپاگلیفلوزین فقط برای دیابت نیست این دارو حالا نشان داده که می‌تواند ساختار قلب را در مراحل خیلی اولیه تغییر دهد و چربی مضر دور قلب را کم کند.

۲. چه کسانی ممکن است بیشترین استفاده را ببرند؟

• افراد مبتلا به دیابت نوع ۲
• بیماران با سابقه سکته قلبی یا تنگی عروق کرونر
• کسانی که فشار خون بالا، چاقی یا سندرم متابولیک دارند و تغییرات اولیه قلبی در اکو یا سی‌تی دیده شده

نتیجه‌گیری:

داپاگلیفلوزین یکی از معدود داروهایی است که هم قند را کنترل می‌کند، هم قلب را محافظت می‌کند و حالا ثابت شده که چربی خطرناک دور قلب را هم کاهش می‌دهد.