نالوکسان با دوز خیلی کم؛ شاید راهی برای طولانیتر کردن بیحسی و کاهش مصرف مسکن بعد از عمل
افزودن مقدار بسیار ناچیز نالوکسان (۵۰ یا ۱۰۰ نانوگرم) به داروهای بیحسی موضعی، در برخی موارد میتواند مدت بیحسی بعد از عمل را افزایش دهد و مصرف مسکنهای قوی را کمتر کند.
نالوکسان دارویی است که معمولا برای خنثی کردن اثر مواد افیونی (مثل مورفین) استفاده میشود. اما وقتی دوز آن خیلی خیلی پایین باشد (در حد نانوگرم)، رفتار متفاوتی نشان میدهد و ممکن است اثر ضددرد مواد افیونی را تقویت کند یا روی گیرندههای خاصی در عصب اثر بگذارد. به همین دلیل، برخی پژوهشگران آن را به محلولهای بیحسی موضعی اضافه کردهاند تا ببینند آیا میتواند مدت اثر بلوک عصبی را بیشتر کند یا نه.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
در هفت کارآزمایی بالینی که روی ۵۶۴ بیمار بزرگسال انجام شده بود، نالوکسان با دوز ۵۰ یا ۱۰۰ نانوگرم به داروهایی مثل بوپیواکائین، لیدوکائین و روپیواکائین اضافه شد. این کار در انواع مختلف بیحسی (بلوک شبکه بازویی، بلوک عصب فمورال، بیحسی داخلوریدی منطقهای و موارد مشابه) بررسی شد.
نتایج در بسیاری از مطالعات اینگونه بود:
- زمان شروع درد بعد از عمل طولانیتر شد.
- در برخی موارد، مدت بلوک حسی و حرکتی افزایش پیدا کرد.
- مصرف مسکنهای قوی (مثل مورفین) بعد از عمل کمتر بود.
- نمره درد بیماران (بر اساس مقیاس VAS) در ساعات اولیه پایینتر گزارش شد.
- عوارض جانبی مهمی مثل تهوع، خارش یا مشکلات عصبی بهطور معناداری بیشتر از گروه کنترل نبود.
البته این نتایج در همه مطالعات و همه انواع بلوک یکسان نبود. مثلا در بعضی بلوکها فقط بیدردی بعد از عمل بهتر شد و مدت خود بلوک تغییری نکرد.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
افزودن نالوکسان با دوز نانویی به بیحسی موضعی، ایدهای جالب و کمهزینه است که ممکن است به کاهش مصرف مواد افیونی بعد از عمل کمک کند. با این حال، هنوز زود است که بهعنوان روش استاندارد توصیه شود.
ارسال نظر