نارسایی قلبی با حفظ EF (HFpEF) حدود ۵۰ درصد از کل موارد نارسایی قلبی را شامل می‌شود و به‌ویژه در افراد مسن و زنان شایع‌تر است. این بیماری با علائمی مثل تنگی نفس و خستگی همراه است و بار سنگینی بر سیستم بهداشت و درمان تحمیل می‌کند.​

بسیاری از این بیماران همزمان مشکلات کبدی هم دارند؛ تا ۵۰ درصد ممکن است کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) داشته باشند. محققان ایرانی از دانشگاه علوم پزشکی تهران در یک متاآنالیز جامع با بررسی ۲۰ مطالعه و ۳۰,۶۲۳ بیمار، ارزش پیش‌بینی‌کننده نشانگرهای کبدی را ارزیابی کردند.​

نتایج کلیدی:
✅ آلبومین: مهم‌ترین یافته! در ۱۶ مطالعه، سطح بالاتر آلبومین خطر بستری قلبی یا مرگ را به‌طور قابل‌توجهی کاهش داد (HR=0.71 و پس از حذف مطالعات پرت HR=0.75).
❌ AST، ALT، ALP، بیلی‌روبین: ارتباط معنی‌داری با پیش‌آگهی نداشتند (تعداد مطالعات محدود).​

چرا آلبومین مهم است؟
آلبومین فقط نشانگر عملکرد کبد نیست، بلکه التهاب سیستمیک و سوءتغذیه را هم نشان می‌دهد. در HFpEF، کبد چرب و احتقان وریدی شایع است و هیپوآلبومینمی (آلبومین پایین) با بدتر شدن وضعیت قلب مرتبط است.​

کاربرد بالینی:

• اندازه‌گیری روتین آلبومین در بیماران HFpEF برای طبقه‌بندی خطر توصیه می‌شود.
• آلبومین پایین = خطر بالاتر → نیاز به پیگیری دقیق‌تر
• سایر آنزیم‌های کبدی (AST/ALT) در HFpEF اهمیت کمتری دارند.