پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز (HSCT) شامل تزریق وریدی سلول‌های بنیادی خون‌ساز برای بازسازی تولید سلول‌های خونی در بیمارانی است که مغز استخوان یا سیستم ایمنی آن‌ها آسیب‌دیده یا معیوب است. پس از حدود ۶۰ سال پژوهش، این روش که در دهه ۱۹۶۰ درمانی ناموفق بود، اکنون به یک روش استاندارد برای درمان بیماری‌های خونی بدخیم و غیر بدخیم تبدیل شده است.

بیماری‌های غیرواگیر، به‌ویژه بیماری‌های قلبی‌عروقی، علت اصلی مرگ‌ومیر در سراسر جهان هستند و فشار خون بالا و هایپرکلسترولمی از عوامل خطر مهم محسوب می‌شوند. همزمانی چاقی و فشار خون بالا، که هر دو از عوامل خطر مستقل بیماری‌های قلبی‌عروقی هستند، یک مسئله جهانی رو به افزایش است. الگوهای مختلف چاقی، به‌ویژه چاقی عمومی و شکمی، ارتباط قوی با ایجاد و تشدید فشار خون بالا دارند. چاقی که به دلیل افزایش سریع و گسترده خود به‌عنوان یک معضل جهانی شناخته می‌شود، نگرانی‌های عمده‌ای در زمینه سلامت عمومی در سراسر جهان ایجاد کرده است.

اندوکاردیت عفونی (IE) یک عفونت میکروبی شدید است که سطح اندوکارد طبیعی و دریچه‌های قلبی پروستتیک را درگیر می‌کند. این بیماری می‌تواند منجر به عوارض جدی و نرخ مرگ‌ومیر بالا شود. مطالعه بار جهانی بیماری‌ها در سال ۲۰۱۹ نشان داد که شیوع اندوکاردیت از ۴۷۸٬۰۰۰ مورد در سال ۱۹۹۰ به ۱٬۰۹۰٬۵۳۰ مورد در سال ۲۰۱۹ افزایش یافته است که حدود ۲۰٪ از موارد IE در سال ۲۰۱۹ شامل اندوکاردیت دریچه پروستتیک بودند.

فشار خون شایع‌ترین عامل خطر مرگ‌ومیر و کاهش کیفیت زندگی در سراسر جهان است. بیماری‌های قلبی‌عروقی، که تقریباً ۱۸ میلیون مرگ سالانه را رقم می‌زنند، همچنان علت اصلی مرگ در جهان محسوب می‌شوند. مدیریت فشار خون در میان گروه‌های نژادی و قومی نابرابر بوده و افراد سیاه‌پوست غیر‌اسپانیایی (NH Black) بیشتر در معرض خطر عوارض ناشی از فشار خون بالا، از جمله سکته مغزی و مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی‌عروقی، قرار دارند.

ابلیشن کرایوبالون (CB) یک روش ایمن و مؤثر برای ایزولاسیون وریدهای ریوی (PVI) در درمان فیبریلاسیون دهلیزی پاروکسیسمال (AF) است. در بیمارانی که از فیبریلاسیون دهلیزی پاروکسیسمال رنج می‌برند و علیرغم درمان دارویی همچنان علائم دارند، PVI می‌تواند با درجه توصیه کلاس I در نظر گرفته شود. PVI را می‌توان با تکنولوژی ابلیشن کرایوبالون یا ابلیشن رادیوفرکوئنسی (RFA) انجام داد و در این میان، CB به‌عنوان یک روش ابلیشن با اثربخشی بالینی مشابه RFA شناخته شده است.

بیماری‌های قلبی‌عروقی (CVDs) یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر و ناتوانی در سراسر جهان هستند و بیماری عروق کرونر (CAD) بخش بزرگی از این موارد را شامل می‌شود. خطر، شدت و پیش‌آگهی CAD به عوامل متعددی بستگی دارد. در سال ۲۰۰۱، شاخص آتروژنیک پلاسما (AIP) به‌عنوان یک عامل خطر بالقوه مستقل برای CAD پیشنهاد شد، زیرا با اندازه ذرات لیپوپروتئین همبستگی دارد.

در طی ۳۰ روز نخست پس از بستری شدن به دلیل نارسایی قلبی (HF)، بیماران با خطر ۲۰% تا ۲۵% بستری مجدد به دلایل مختلف و ۴% تا ۱۰% خطر مرگ مواجه هستند. ابزارهای پیش‌بینی ریسک می‌توانند بیماران بستری شده‌ای را که در معرض خطر بالای مرگ قرار دارند شناسایی کنند و به راهنمایی در پیگیری‌های پس از ترخیص، ارجاع برای پیوند یا مراقبت‌های تسکینی کمک کنند.

بدون شک، پوست در مقایسه با سایر اندام‌های بدن، مستعد‌ترین اندام به انواع آسیب‌ها، از جمله جراحات، خراشیدگی‌ها و سوختگی‌ها است. آسیب به بافت‌های اپیتلیال و همبند، توانایی بدن را برای محافظت مؤثر در برابر خطرات محیطی خارجی کاهش می‌دهد. طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی، آسیب‌های ناشی از سوختگی یکی از نگرانی‌های مهم بهداشت عمومی و از جدی‌ترین انواع تروما محسوب می‌شوند که هر ساله منجر به بیش از 180,000 مرگ در سطح جهان می‌شوند.

جراحی بای‌پس عروق کرونر (CABG) به‌عنوان رایج‌ترین مداخله جراحی قلب در جهان شناخته می‌شود و سالانه نزدیک به 400,000 عمل جراحی در این زمینه انجام می‌شود. بیشتر شواهد مربوط به پیامدهای پس از عمل بر عملکرد بطن چپ (LV) متمرکز بوده است، در حالی که مطالعات محدودی نقش بطن راست (RV) را بررسی کرده‌اند، به‌ویژه به دلیل پیچیدگی‌های ناشی از شکل هندسی RV که ارزیابی عملکرد آن را دشوار می‌سازد.

تامپوناد قلبی یک وضعیت بحرانی است که در آن تجمع مایع در کیسه پریکارد، فشار بر روی قلب وارد کرده و منجر به کاهش خروجی قلبی و در صورت عدم درمان ممکن است منجر به شوک شود. تامپوناد قلبی می‌تواند از علل مختلفی ناشی شود که معمولاً به دو دسته شایع و نادر تقسیم می‌شوند.